Organizacja przewozu pacjenta poza granice kraju wymaga uwzględnienia większej liczby czynników niż w sytuacji transportu odbywającego się na krótkiej trasie. Znaczenie ma nie tylko odległość, ale również stan zdrowia osoby przewożonej, sposobność samodzielnego poruszania się, sposób przyjmowania leków a także czas potrzebny na dotarcie do miejsca docelowego. W praktyce już na początku powinno się ustalić, czy pacjent może podróżować samochodem, ambulansem, samolotem albo innym środkiem transportu.
Inaczej wygląda przewóz osoby po zakończonym leczeniu, a zupełnie inaczej sytuacja pacjenta wymagającego stałej obserwacji. Transport medyczny międzynarodowy może więc obejmować różnorakie rozwiązania, zależnie od indywidualnych okoliczności i warunków panujących na trasie.
Przy planowaniu przejazdu istotne jest zebranie aktualnych informacji medycznych. Personel odpowiedzialny za przewóz powinien wiedzieć, jakie leki przyjmuje pacjent, czy potrzebuje tlenu, monitorowania parametrów życiowych lub pomocy przy zmianie pozycji. Znaczenie mają również wcześniejsze zabiegi, urazy a także ograniczenia ruchowe. Niektóre informacje mogą zmodyfikować sposób przygotowania całej podróży. Np osoba, która nie może długo siedzieć w jednej pozycji, będzie wymagała innego zaplanowania postojów niż pacjent poruszający się we własnym zakresie. Przy długiej trasie należy brać pod uwagę też zmęczenie, dostęp do leków i możliwość wystąpienia nagłej potrzeby medycznej. Nie zawsze da się przewidzieć wszystkie okoliczności, dlatego zakres wyposażenia oraz obecność odpowiedniego personelu dobiera się do stanu dokładnie sprecyzowanej osoby.
Trasa zagraniczna wiąże się także ze sprawami organizacyjnymi. Przed wyjazdem warto sprawdzić oczekiwania dotyczące przekraczania granic, dokumentacji medycznej oraz przyjmowanych leków. W przypadku przewozu przez kilka państw dochodzą różnice w przepisach i organizacji opieki zdrowotnej. Sam czas przejazdu również nie powinien być oceniany tylko na podstawie liczby kilometrów. Na przebieg podróży wpływają warunki drogowe, postoje, przejścia graniczne i sytuacja na trasie. Przy pacjentach wymagających szczególnej opieki znaczenie ma możliwość odpowiedniego reagowania podczas podróży. Dlatego planowanie obejmuje nie tylko punkt rozpoczęcia i zakończenia przejazdu, lecz też sposób postępowania w sytuacji pogorszenia samopoczucia lub innych nieprzewidzianych zdarzeń.
Istotnym elementem pozostaje również przygotowanie pacjenta i osoby towarzyszącej. Przed wyjazdem trzeba ustalić, jakie rzeczy przydadzą się w trakcie całej podróży, w tym dokumenty, wyniki badań, leki oraz informacje dotyczące leczenia. W sytuacji osób z ograniczoną sprawnością warto przedtem określić sposób wsiadania i wysiadania z pojazdu a także warunki, w jakich pacjent będzie przebywał podczas przejazdu. Przy dłuższych trasach znaczenie mają nawet na pozór drobne kwestie, tj. dostęp do wody, możliwość przyjęcia posiłku czy zaplanowanie stosownej liczby przerw. Transport medyczny międzynarodowy jest więc przedsięwzięciem, w którym kwestie medyczne, logistyczne i formalne pozostają ze sobą ściśle powiązane. Każdy przypadek wymaga osobnej oceny, ponieważ rozwiązanie prawidłowe dla jednego pacjenta nie musi odpowiadać potrzebom innej osoby.
Dodatkowe informacje: transport medyczny.